تعریف و شناسایی رفتارهای کودکان ناسازگار و پرخاشگر
رفتارهای ناسازگارانه کودکان، رفتارهایی هستند که با نظر والدین، مربیان، اطرافیان و جامعه سازگاری ندارد. رفتار کودکان ناسازگار با واکنش‌های ناخوشایندی از سوی دیگران مواجه می‌شوند.
در روان شناسی به رفتاری «ناسازگار» گفته می‌شود که فرد در شرایطی قرار می‌گیرد و قادر نیست خود را با محیط اجتماعی یا خانوادگی به گونه‌ای مناسب، هماهنگ یا سازگار نماید؛ در نتیجه معمولاً این ناسازگاری روی رفتار و حالات عاطفی فرد تأثیر می‌گذارد.
در مورد کودک ناسازگار باید بگوییم: «او کودکی است که هر میل خود را حق خود دانسته و برای رسیدن به خواسته خود به گریه کردن، جیغ زدن، کتک زدن و… می پردازد»
رفتار با بچه های طلاق چگونه است؟
کودکان رها شده ی ناسازگار
برخی بچه‌ها می‌خواهند دوست پیدا کنند، اما برخی از آنان در یادگیری چگونه دوست پیدا کردن ضعیف هستند. برخی از کودکان ممکن است به دنبال رفاقت با همسن و سالان خود باشند، اما ممکن است از یک گروه رانده شوند، که شاید به علل مختلف ناسازگاری باشد.
برخی بچه‌ها اغلب در صورت نشان دادن رفتار تهاجمی یا آشوبگرانه، به وسیله همسن و سالان طرد می‌شوند بدون اینکه خودشان متوجه باشند. چنین کودکان طرد شده‌ای اغلب اوقات تنها هستند. آنان مورد علاقه همسالان نیستند و مدام احساس ناخوانده بودن دارند
. این بچه‌ها اغلب به پرخاشگری و آشوبگری تمایل دارند و نسبت به حاشیه رانده شدن بسیار حساسیت نشان می‌دهند. آن‌ها ممکن است به قلدری و قانون شکنی روی بیاورند. حتی برخی از آنان ممکن است به اختلال کم توجهی بیش فعال مبتلا شوند..
بعضی از صفات کودکان ناسازگار عبارتند از:
فعالیت بی هدف بیش از حد
ناتمام رها کردن کار و بازی
تکان دادن بدون دلیل قسمتی از اندام‌های بدن
نافرمانی
دعوا با سایر بچه‌ها
دمدمی مزاج بودن
آزار دیگران
نپذیرفتن انضباط
به دردسر انداختن خود
مشکلات گفتاری
بدخویی
گوش ندادن به حرف معلم
لجبازی
عصبی مزاج بودن
نداشتن محبوبیت در بین همسالان
دروغ گویی
و...
اگر بیش از چند ناسازگاری در یک کودک دیده شود شاید بتوان او را دارای شخصیتی ناسازگاربرآورد. کودکان طرد شده رفتارهای اجتماعی منفی دارند؛ اکثر آنان مشکلات اخلاقی عمده‌ای دارند، میزان خصومت و تضاد در آن‌ها زیاد است و ناآرام، سر به هوا شتاب‌زده هستند. به طور کلی این گروه از کودکان حالت‌های تهاجمی دارند. اما تعداد کمی از آنان هم بی اراده ترسو و کم رو هستند و کمتر می‌توانند احساسات خود را تنظیم کنند. چنین بچه‌هایی در برخورد با اضطراب‌های اجتماعی درمانده می‌شوند و در رقابت‌های اجتماعی خود را کنار می‌کشند. در نتیجه، احساس تنهایی می‌کنند و به شدت نگران این هستند که مورد سرزنش دیگران قرار گیرند. تعداد دوستان کودکان طردشده بسیار کم است و در بعضی مواقع حتی یک دوست هم ندارند یا معمولاً با کودکانی دوست می‌شوند که مثل خودشان چندان محبوبیتی ندارند.
کمک به کودکانی که زیاد مطلوب و محبوب دیگران نیستن
برای کمک به ناسازگاری کودکان ،کارهای زیادی می‌توان انجام داد. تعلیم دادن، الگو قرار دادن و تشویق مهارت‌های مثبت اجتماعی آنان بسیار موثر است. مثلاً باید به آن‌ها آموخت که چگونه اولین ارتباط خود را با یک دوست شکل دهند، در بازی‌ها شرکت کنند و به دوستان خود با تایید و عواطف صمیمانه پاسخ دهند. بسیاری از کودکان شاگردان ضعیفی هستند و عزت نفس و سطح علمی پایین آنان واکنش‌های منفی را در معلمان وهم کلاسی‌ها برمی انگیزد بنابراین آموزش‌های خصوصی و شدید علمی؛ پیشرفت تحصیلی و محبوبیت اجتماعی آنان را بهتر می‌کند. علاوه براین، روش‌هایی که هدفشان کاهش رفتارهای ضداجتماعی کودکان تهاجمی منزوی است می‌تواند موثر باشد. نهایتاً، باید بدانید که ناسازگاری اجتماعی کودکان به خاطر عدم تناسب بین خلق و خوی کودک و روش تربیت او می‌باشد. اگر کیفیت ارتباط متقابل کودک و والدین تغییر نکند، کودکان به زودی به همان الگوهای رفتاری قبلی برمیگردند.
برگرفته از بانک اطلاعات 118 مشاغل کشور /مقالات پزشکی
